Gastcollege 30 september: Jacco van Uden - Stichting Toekomstbeeld der Techniek

Voorbereiding
Ter voorbereiding op het gastcollege van Jacco van Uden heb ik me verdiept in de stof door het lezen van de aanbevolen literatuur op webCT:

Judith Herz (2001): Gaming the System. What Higher Education Can Learn from Multiplayer Online Worlds

Harm Weistra en Pieter de Vries (2007): Paul Kirschner: ‘Ik denk niet dat er zoiets als nieuw leren bestaat.

K. Facer (2006): Why do we think it’s worth talkin gabout computer games and learning in the same breath? A discussion paper.

D. Michael & S. Chen (2006): Educational Games in Serious Game. Games that educate, train and inform.

Vragen
Aan de hand van de verworven informatie heb ik een aantal vragen geformuleerd voor de heer van  Uden:

1. Ziet u spellen ter uitbreiding op het bestaande lespakket inderdaad als een toevoeging of gaat het ten koste van de kwaliteit van de vakken?

2. Waar ligt volgens u de grens wat betreft het integreren van spellen in het lespakket?

3. Wat leert de ervaring over het verband tussen (serious) gaming en het minder buitenspelen van kinderen/ de toenemende mate van overgewicht bij kinderen? Wordt dit gezien als probleem en zo ja, wat zou volgens u de oplossing kunnen zijn?

Reflectie op het gastcollege
Jacco vertelt bezig te zijn met het onderzoek naar serious gaming voor de stichting die zich inzet voor de toekomstverkenning van de techniek en samenleving. De stichting staat voor ‘open, onafhankelijk en interdisciplinair’.

Hij vertelt over de totstandkoming van Serious Games, de verschillende soorten die worden ingezet in het beroepsveld. Het hoofdonderwerp beslaat de Games in onderwijs, waarvan Jacco een aantal voordelen, voorzichtige observaties en mogelijke barrières benoemd. Dit is een waargenomen beeld van de onderzoeker en niet zozeer een mening van experts.

Mijn argumenten
Jacco gaat vooral in op zijn bevindingen tijdens het onderzoek naar de wereld van Serious Games en niet op de specifieke meningen over de voor- en nadelen van de Serious Games in het praktische gebruik. Daar neemt hij afstand van omdat zijn onderzoek daartoe niet reikte. Hij heeft dit onderwerp in kaart gebracht over de verschillende voorbeelden van Serious Gaming en een algemeen observerend beeld gecreëerd.

Zoals in het stuk van Herz naar voren komt is de toekomst van Serious Games en de verschillende geluiden uit de praktijk positief. Helaas wilde Jacco hierop niet ingaan en zich beperken tot de bevindingen van zijn onderzoek.

Om te refereren naar het interview met Paul Kirschner sluit ik me deels aan bij de hoogleraar. Hij stelt namelijk dat er steeds maar gezocht wordt naar nieuwe technologie terwijl de huidige technologieën niet genoeg uitgemolken zijn. Verder ziet hij niets in het ‘nieuwe leren’ en denkt zelfs dat zoiets niet bestaat. Hiermee ben ik het deels met hem eens omdat ik denk dat nieuwe technieken tools kunnen toevoegen aan de bestaande praktische middelen, maar niet ter vervanging kunnen gelden om zodoende de basisprincipes en praktische kwaliteiten teniet te doen.

Serious Games zijn in beperkte mate een toevoeging om stof te beheersen, maar het moet niet ten koste gaan van de ‘sociale ontwikkeling’ van het kind en de drang naar vervanging van schoolwerk.