Het laatste gastcollege werd gegeven door Stephan Okhuijsen, projectmanager IT, blogger en tevens werkend voor itude. Hij gaat in dit college in op de rol van nieuwe media en politiek: privacy en surveillance.
Voorbereiding
Ter voorbereiding op zijn gastcollege heb ik me ingelezen in een aantal artikelen en een aantal vragen opgesteld.
1. In hoeverre is het invullen van gegevens (bijvoorbeeld online) schadelijk en kan voorkomen worden dat instanties met die gegevens aan de haal gaan in negatief opzicht?
2. Hoe kan de consument beter gewaarschuwd worden, danwel inspelen op misbruik van zijn gegevens/identiteit? Zijn hier maatregelen voor?
3. Zijn negatieve praktijken met de ontwikkeling van internet in uw ogen binnen handbereik te houden, als het gaat om privacy?
Reflectie op het gastcollege
Naar aanleiding van de tekst van Lyon[1] over de belangen van privacy en de inbreuk daarop door de toenemende belangen als het gaat om privacy in combinatie met het opslaan van gegevens. Dit is de laatste jaren als maar toegenomen door de terreurdreiging. Steeds vaker worden gegevens gevraagd en uiteindelijk worden deze ook steeds vaker met elkaar gecombineerd. Dit blijkt ook uit het gastcollege van Stephan Okhuijsen. Hij komt met een, in mijn ogen schrikbarende, openbaring wanneer hij vertelt dat veel gegevens over mensen bekend zijn, doordat ze vaak gevraagd worden gegevens achter te laten. Deze gegevens worden gecombineerd en zodoende wordt er steeds meer informatie achterhaald over ieder persoon.
Hij gaat verder: “Vanaf 2000 bestaan er wetten die de privacy aantasten en als gevolg daarvan ontstaat er dus steeds meer opslag van gegevens. Verschillende wetten als de detaretentiewet en de wet Telecom/BOB maken het mogelijk gegevens te achterhalen. Dit alles in het belang van de veiligheid”, zo wordt gesteld.
Ook het bedrijfsleven gebruikt gegevens voor bijvoorbeeld de marketing. Zo wordt informatie gehaald uit marketingdatabases, consumptieprofielen en uitgavepatronen. “Deze gegevens worden steeds meer uitgewisseld, waardoor meerder bedrijven kunnen inspelen op jouw leefpatroon”, zegt Stephan.
Teruggrijpend op het artikel van Willcocks[2] is het zaak om kritisch te kijken naar het gebruik van privacy en de gegevens die in strijd zijn met de wet op privacy. Hierop geeft de gastspreker een aantal problemen die het verzamelen van gegevens met zich meebrengt om deze kritiek aan te scherpen. Zo kunnen gegevens voor secudary use zorgen, vindt er verschuiving naar preventie plaats, de effectiviteit kan worden aangetast en de bescherming komt in het geding. “Zaken waar we zorgvuldig mee om moeten als het gaat om de privacybewaking”, stelt de heer Okhuijsen. Tot slot eindigt hij met twee pakkende citaten: “De staat is er voor de burgers en niet andersom!” en “Iemand is onschuldig tot de schuld is bewezen!”
Mijn argumentatie
Een interessant college met verbijsterende reacties uit de zaal en tevens van mezelf. De inbreuk op de privacywet is al een tijdje van kracht en daardoor kunnen mensen zich minder veilig gaan voelen. De vraag is alleen in hoeverre burgers hier weet van hebben? Instanties die middels onze gegevens inspelen op ons gedrag is niet nieuw voor mij, vanwege mijn vorige opleiding commerciële economie, waarin het gebruik van marketingdatabases veelvuldig aan bod is geweest. Toch sluit ik me aan bij de bewering van Willcocks dat er kritisch gekeken moet worden naar ontwikkelingen als deze en de privacy te beschermen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten